خیلی دوست دارم بدونم بقیه درمورد اسم "حمیده" همون حس مزخرفی رو دارن که من درمورد سعیده دارم؟ ینی آیا بقیه اسمی که من دوسش دارمو یه اسم پسرونه ی بیریخت میدونن که با یه ه عربی چندش آور دخترونه شده؟ ۹۶/۰۵/۰۱ حمیده کوه افکن

بعضیام هستن که دوست دارن احترام داشته باشن. جایی برن که بودنشون واسه بقیه قشنگه. به کسی پیام بدن که دوست داره پیاماشونو. با کسی قرار بذارن که مشتاق دیدارشونه. ینی رابطه های دو سر اشتیاق دوست دارن نه آویزون کسی بودن. که وقتی از جمعی پا شدی و رفتی، حدس بزنی دارن پشت سرت میگن وای کی اینو دعوت کرد! که

آدم باس دایره زندگیشو بکشه. آدمای نزدیک، آدمای دور رو مشخص کنه. تکلیف وقت های خانواده و روزای کار و ساعت های مال رفیق های ارزشمند رو معلوم کنه. آدمای مهم بیست و چهار ساعتی و آدمای کوچیک و چند روز یکباری رو هم بفهمه. بعد دیگه نه گفتن به آدمای بیرون از دایره اش براش سخت نمیشه. وقت نگذاشتن برای آدمای

یه وقتی که خیلی هم دور نیست، زیر عکس های اینستاگرام گلشیفته فجیع ترین و جنسیتی ترین فحش ها و تحقیرها رو میشد دید. به خط فارسی! متن ها و کلیپ هایی بود درباره اینکه پدرش چقدر از داشتنش خجالت میکشه و ازش رو برگردونده و ازش متنفره و طفلکیه! کمی که گذشت، گلشیفته که بی توجه به اطرافش، فقط تو راهی که انتخ

یه وقتا میخوام به اون دوستام که ازم بزرگترن دلداری بدم، هم صحبت حرفای دلی و فلسفیشون شم، اما به خودم میگم وایسا کنار و فقط شنونده باش. فقط تایید کن، نظرهای کوتاه بده. وقتی به کسی که ازت بیشتر عمر کرده سخنرانی تحویل میدی خستش میکنی. تو داری حرف میزنی و اون داره با خودش فکر میکنه این بچه با دو تا تجر

به نظرم اگه نظر اونا درست باشه و روحانی کثیف ترین رئیس جمهور دنیا هم باشه، بازم بابت برگردوندن این همه فرهنگ مدارا و احترام و ادب جای فحاشی و ضرب و شتم و تهدید و تحقیر، بهش مدیونم و تا همیشه عاشقشم. امیدوارم اون خط فقر فرهنگی که احمدی نژاد برای خیلیا کشید پایین کم کم بیاد بالا، کم کم برسه وقتی که ا

یه وقتا میخوام به اون دوستام که ازم بزرگترن دلداری بدم، هم صحبت حرفای دلی و فلسفیشون شم، اما به خودم میگم وایسا کنار و فقط شنونده باش. فقط تایید کن، نظرهای کوتاه بده. وقتی به کسی که ازت بیشتر عمر کرده سخنرانی تحویل میدی خستش میکنی. تو داری حرف میزنی و اون داره با خودش فکر میکنه این بچه با دو تا تجر

یکی از نشونه های دوست داشتن (واقعی) کسی اینه که وقتی نیست ولی داره باهات حرف میزنه، وقتی میبینی داره همه زورشو میزنه که چیزیو همین الان از دلت دربیاره و براش مهمه حتی یه کم و حتی ته ته های دلت هم دلخور نباشی، وقتی مراقبته و حمایتت میکنه، نگرانته و ولت نمیکنه، این طرف پای گوشیت ذوق کنی و بگی آره! دو

- اون هیچوقت دروغ نمیگه.- از کجا میدونی؟- چون هیچوقت از اینکه خودش باشه نترسیده. حتی وقتایی که کج گفته و کج رفته. حتی. ۹۶/۰۳/۲۴ حمیده کوه افکن

کسی چه میدونه بغض و گریه ی دختری که باید پای سفره عقد بله بگه از خوشحالیه یا چیز دیگه؟ کسی چه میدونه اون لحظه ها که همه فکر میکنن چه عروس خوشبختی او داره به حسرتاش فکر میکنه، به عشقی که بهش نرسیده، به مردی که اینجا نیست، یا به آرزوهای پیش روش؟ ۹۶/۰۳/۳۱ حمیده کوه افکن

گاهی از احمق بودنم بدم میاد. احمق بودن گاهی خوبه، اما گاهی هم نفرت انگیزه. وقتی میگه فردا اگه تونستم بیام با هم بریم عکاسی و من از شبش باتری دوربینو شارژ میکنم، لاک گلبهی میزنم، دو تا کیک شکلاتی میذارم گوشه کیفم و بعد دراز میکشم و فکر میکنم فردا چطوری نگاش کنم، چطوری صداش کنم که هم بفهمه دوسش دارم

همه ما با همه فرق داریم. ینی حتی شبیه ترین آدما به هم، کنار هم غریبه اند. اما آدم میون جمعی خیلی متفاوت با خودش خیلی غریبه تره. و این غربت همش خیلی معلومه. آدم این وقتا که حس میکنه تنهاس و همه به چشم یه عجیب غریب بهش نگاه میکنن عصبی تر از همیشه میشه. غرغرو تر. مثل یه خارپشت خشمگین. الان یه خارپشت خش...

باز تا بهم رسید نگاه های معنی دار کرد، جاهای معنی دار ترانه های ماشینو بلند خوند، محبت های معنی دار، مواظبت های معنی دار. دست آخرم نتونست تاب بیاره، باز صداش رفت بالا و لحنش ملتمسانه و عصبی شد و پرسید "بالاخره تصمیمت واسه آینده چیه؟" باز افتاده بودم تو یه موقعیت جدی که به نظرم مسخره هم میومد، و خند

اینکه از سفر کردن بدم میاد یه دلیل قابل حدس داره، اونم اینه که تا حالا تو همون تعداد انگشت شمار سفری که رفتم بهم خوش نگذشته. تجربه های مایوس کننده ای از چند روز دور از آرامش خونه بودن دارم و سفرام سفرهای معمولی ای بودن با آدمای معمولی و کارای معمولی و دقیقا همین "خیلی معمولی بودن" منو کسل کرده. پرا

دخترا اینجورین که تا وقتی تنهان دوست زیاد دارن، به محض اینکه یه شریک عاطفی میاد تو زندگیشون دوستاشونو خلوت میکنن و اگه آخر این عاطفی بازیا به ازدواج ختم شه رسما دیگه دوستی واسه خودشون نگه نمیدارن مگر یکی دو تا خیلی عزیز و مهم! دوستای حذف شده یه مدت ناراحت میشن که چرا فلانی بی اعتنا شده بهشون، بعد ک

آدم اگه تجربه ی آمد و شد با بقیه رو داشته باشه تو زندگیش، تو گذشته اش، الانش، کم کم فرق یه آدم مهربون واقعی و باهوش و سالم رو با یه شخصیت خراب روحی و فرهنگ خیلی متفاوت با خودش میفهمه بعد دیگه براش راحته تشخیص مدل آدما. دیگه لازم نیست یه ماه باهاش حرف بزنه تا یه کم بشناستش و تا بیاد بشناستش دل بسته

اینجوری نیست که خیال کنیم هرکی صاحب چیز ارزشمندیه حتما لایقش بوده و صفت های نابی در شخصیتش داشته که اونو به خودش جذب کرده. نه. گردش دنیا ناعادلانه تر از اونه بخوایم برای اتفاق ها علت های منطقی و انسانی تصور کنیم. دنیا رو بیشتر از صلاحیت ها، شانس و تصادف و دوروییه که داره اداره میکنه. حتی وقتی کسی صا...

آدمیزاد سنش که میره بالا عوض میشه. این قضیه هم قانون تک خطی نیست که برای همه یه جور صادق باشه. مثلا تا نوزده سالگی همه بچه باشن، تا سی همه خام باشن، تا پنجاه همه... ممکنه یکی سر هجده سالگیش زندگی ای واسه تعریف کردن داشته باشه که یکی دیگه تو مرز چهل سالگی هنوز حتی از شنیدنش حیرت کنه! داشتم میگفتم

من هیچوقت چاق نبودم. لاغر نبودم. زشت یا زیبا نبودم. چشمام قشنگ نبوده اما یه بار یکی از دوستای مدرسه ام که داشت تو زل آفتاب بهم نگاه میکرد گفت کوفتت بشه این چشما که داری. یه بارم دندون پزشکم از بالا سر نگام کرد و گفت عجب چشمای قشنگی داری. یه دوست پسر هم داشتم که به نظرش چشمام با عینک قشنگ تر میشدن.

آدما باید با فکراشون یه شب بخوابن، بعد تصمیم بگیرن.