همه ی رابطه ها تاریخ انقضا دارن. یعنی یه روز خراب میشن. حتی اگه بخوای اون آدمو حفظ کنی دیگه باهاش خوب نیستی، چون منقضی شده، خوشمزگی اش تموم شده، خراب شده. همه ی رابطه ها منقضی میشن جز رابطه پدر و مادر با فرزند. ولی چرا جای اولویت دادن به پدر و مادرمون همیشه چسبیده ایم به آدمهای موقتی؟